این شیوه چاپ یکی از انواع چاپ مسطح بوده که کارآمدترین و سریع ترین شیوه چاپ در جهان است. مخترعان چاپ افست چاپگران آلمانی بودند. آنان چون استفاده از سنگ را دشوار یافتند پس از کوشش هایی در سال 1834 موفق شدند به جای لوح سنگی از صفحه فلزی نازک از جنس آلیاز روی (زینک) استفاده کنند که این روش جدید را زینکوگرافی نامیدند. بعدها به جای روی از آلومینیوم استفاده کردند که به این شیوه چاپ آلگرافی می گویند.
در سده نوزدهم شیوه های چاپ با فلزات تکامل یافت و به استفاده از ماشین های افست امروزی منجر شد. در غرب برای تجدید چاپ بدون حروف چینی روشی به نام ((اشتروتوپی))  رایج بود که قالب مقوایی برای بازسازی حروف چینی کتاب به کمک سرب مذاب یا برق و الکترولیز به کار می رفت. این عمل قابل تکرار بود و ناشر غربی می توانست هر کتاب پرفروش را بارها بدون حروف چینی مجدد تجدید چاپ و روانه بازار کند.
در چاپ لیتو گرافی ابتدا کاغذ مستقیما با فلز تماس داشت و چاپ می شدتا اینکه در سال 1878 و دو سال بعد از آن سه نفر امریکایی به نام های برکلی و تروتیه و میسی یر موفق به چاپ فلز بر روی یک سطح کائوچویی شدند و سه سال بعد نیز چاپ سطح کائوچو را بر روی کاغذ بر گرداندند روش فوق یعنی چاپ تصویر از فلز بر روی کائوچو و از کائوچو به کاغذ به افست یا روتوکالکوگرافی مشهور است.